genealodzy.pl

Dzień dobry.
Mam pytanie o formę prowadzenia ksiąg, bo to jest dla mnie niejasne: na Podkarpaciu dostępne księgi parafialne są w formie tabelki, gdzie ksiądz tylko uzupełniał pola, natomiast na Lubelszczyźnie księgi są w formie zeszytu, gdzie jest cała opisowa formułka ze wszystkimi danymi dla każdego zarejestrowanego zdarzenia. I teraz nie wiem- czy forma zapisów zależała np. od biskupa, zaboru, regionu? Czy może były prowadzone obie księgi równolegle?

Albo to albo to albo jeszcze inaczej
W każdym zaborze inaczej

W każdym zaborze były odrębne przepisy dotyczące prowadzenia ksiąg metrykalnych.

Jeśli chodzi o rzymskich katolików, to…

Na Lubelszczyźnie do 1795 r. prowadzono księgi po łacinie w formie narracyjnej.
Po wejściu Lubelskiego w skład zaboru austriackiego księgi były dalej spisywane po łacinie, ale w formie tabelarycznej.
Kiedy w 1809 r. Lubelszczyzna weszła w skład Księstwa Warszawskiego (a potem Królestwa Polskiego), zaczęto prowadzić księgi stanu cywilnego (po polsku, w formie narracyjnej), ale księgi kościelne, łacińskie, tabelaryczne (wg wzoru austriackiego) były dalej prowadzone.
Od 1826 r. mamy w Królestwie Polskim księgi cywilno-kościelne (po polsku, narracyjne), ale obok nich nadal istnieją księgi kościelne (łacińskie, tabelaryczne).
Od 1868 r. w Królestwie Polskim księgi cywilno-kościelne zaczęto spisywać w języku rosyjskim.

Natomiast na Podkarpaciu (od 1784 r.) przez cały okres zaboru austriackiego (i potem, do 1945 r.) księgi metrykalne prowadzono tylko po łacinie, w formie tabelarycznej. Nie było tutaj urzędów stanu cywilnego, nie było 2 serii ksiąg metrykalnych.

Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź.