genealodzy.pl

Witam!
Dotarłem do aktu małżeństwa moich przodków z 1820.
Jako zawód kawalera jest podane 'w służbie będący'.
Nie sądzę, by była to służba u Pana-jeżeli się mylę, to prosze mnie poprawić.
Zakładając, że jest to s. wojskowa, gdzie łatwo, szybko, skutecznie mógłbym sprawdzić,czy nazwisko występuje i dowiedzieć się więcej szczegółów?

Pozdrawiam,
Kamil
<kamilsmieszek360@gmail.com>

PS Akt jest ze Staszowa, p.młodzi urodzili się także w Staszowie.

Witam !

To nie służba w wojsku,ale ,, w służbie będący ,, - czyli ,,sługa,, służący,, - niekoniecznie u pana.U pani też . Gdyby chodziło o służbę wojskową,byłoby to wyraznie napisane.

Witam!
"Być w służbie" to nie jest określenie doprecyzowane. W dawniejszych czasach dotyczyło to różnych rodzajów obowiązków i statusu: służba wojskowa, służba publiczna (posada, urząd), służba dworska (oficjaliści), służba stołowa (kredens), w końcu i służba Boża (kapłaństwo). Utarło się rozumieć służbę w wąskim pojęciu, jako: służących, lokajów, parobków. Pełnienie służby wiązało się z umową na czas określony (wyjątek to obowiązkowa służba wojskowa). Pełnili ja plebejusze i szlachta (nie zawsze zubożała). Były kiedyś całe wsie służebne złożone z drobnej szlachty. Ciekawe informacje historyczne opisał Zygmunt Gloger w Encyklopedii Staropolskiej, w hasłach 'słudzy' i 'służba' http://literat.ug.edu.pl/glogers/0037.htm
Praktyka tłumaczeń aktów rosyjskojęzycznych utwierdza mnie w przekonaniu, że księża podawali status społeczny skrótowo wg swojego ówcześnie jasnego dla wszystkich rozumienia i nie przewidywali różnych interpretacji po stu latach. Dlatego na przykład nie zawsze "służytiel" to służący, czasem to urzędnik dworski i szlachcic nieźle wyedukowany.
Aby jednak rozstrzygnąć co miał na myśli ksiądz, trzeba sięgnąć do innych dokumentów i opisów historycznych.

Witam!
W tym wypadku sprawa jest dla mnie oczywista i w pełni zgadzam się ze stanowiskiem Eli. Chodzi o służbę u prywatnego pryncypała ktokolwiek nim był. Z wojskowymi sprawa jest w miarę prosta jeśli dotyczy oficerów tzw. Królestwa Kongresowego. Zachowały się bowiem Roczniki Woyskowe Królestwa Polskiego podające spisy oficerów poszczególnych pułków. Jest wielki problem z żołnierzami niższych rang. Archiwa wojskowe spłonęły bowiem w Pałacu Saskim w czasie wojny.
Pozdrawiam
Dendrophilus

Witam!
Dziękuję za odpowiedzi. Panie Jerzy - akt jest po polsku. z 1820 roku.

A teraz inne pytanie, choć chyba odpowiedź będzie ta sama (trzeba sprawdzić w innych źródłach) - zawód malarz, jako zawód ojca? (AKt z 1827, j. polski, Staszów)
Dodam, że inne zawody, jak np. szewc występuje z połączeniem 'mayste', lub 'mayster kunsztu szewskiego/sukienniczego'.

Pytanie też, jakie to mogą być źródła? Czy może porównanie innych metryk z tej parafii?

Pozdrawiam serdecznie,
Kamil

majster -tytuł
malarze mogli nie mieć (bo to rzadkość w tym zawodzie) cechu

Witam!
Sprawa jest chyba prosta. W rzemiośle do dzisiaj występuje hierarchia zawodowa. Karierę rozpoczyna się jako uczeń. Po kilku latach pracy i zdaniu egzaminu zostaje się czeladnikiem i w końcu na ukoronowanie kariery zostaje się mistrzem czyli majstrem. Widocznie w metrykach stawający podkreślali ten fakt bo świadczył o ich pozycji społecznej. Jeśli nie posiadali papierów mistrzowskich to oczywiście podawali jedynie zawód.
Pozdrawiam
Dendrophilus

Witam!
Ale czy to malarz taki od obrazów, czy taki do wnętrz, itd.?
Jeżeli ten pierwszy, to w jakiego typu źródłach ew. mógłbym dowiedzieć się o nim więcej?

Pozdrawiam,
Kamil

kamil_360 pisze:Witam!
Ale czy to malarz taki od obrazów, czy taki do wnętrz, itd.?
Jeżeli ten pierwszy, to w jakiego typu źródłach ew. mógłbym dowiedzieć się o nim więcej?

Pozdrawiam,
Kamil

Witam!
Cechy skupiały wszystkich rzemieślników zajmujących się daną dziedziną wytwórczości, ale pełnoprawnymi członkami tych stowarzyszeń - zwanymi majstrami lub mistrzami - były wyłącznie osoby posiadające własne warsztaty.Na czele cechu stała rada ze starszymi - cechmistrzem i jego zastepcami.Rzemieslnicy nie zarejestrowani w cechach nazywani byli partaczami i swoje wyroby sprzedawali nielegalnie (do czasu nowej liberalnej ustawy cechowej w Królestwie Polskim z 1816 roku, a w Galicji z 1778 roku). Żydzi, Ormianie i prawosławni Rusini mieli odrębne cechy rzemieślnicze.
Był cech malarzy, ale dotyczył malarstwa artystycznego, które długo było traktowane jako rzemiosło. http://literat.ug.edu.pl/grafika/cech.htm
Malarze pokojowi i tynkarze byli zrzeszani w odrębnym cechu, wspólnym z posadzkarzami i murarzami.

Witam,
Panie Jerzy, czy ma Pan wiedzę w jakim cechu byli zrzeszeni strycharze.
Najstarszy przodek jednej z moich gałęzi był maystrem kunsztu strycharskiego. Prowadził wędrowny tryb życia, na co wskazują akty urodzenia jego dzieci (w różnych parafiach). Ta profesja przekazywana była z pokolenia na pokolenie, gdyż i jego synowie również byli strycharzami.
Nie mogę znaleźć jego aktu małżeństwa (mam akt ur. syna z 1800 r.) i mam nadzieję, że ten trop mi pomoże. Mowa o terenach dzisiejszego świętokrzyskiego.
Pozdrawiam
Bożenna

j_aftanas pisze:

kamil_360 pisze:Witam!
Ale czy to malarz taki od obrazów, czy taki do wnętrz, itd.?
Jeżeli ten pierwszy, to w jakiego typu źródłach ew. mógłbym dowiedzieć się o nim więcej?

Pozdrawiam,
Kamil

Witam!
Cechy skupiały wszystkich rzemieślników zajmujących się daną dziedziną wytwórczości, ale pełnoprawnymi członkami tych stowarzyszeń - zwanymi majstrami lub mistrzami - były wyłącznie osoby posiadające własne warsztaty.Na czele cechu stała rada ze starszymi - cechmistrzem i jego zastepcami.Rzemieslnicy nie zarejestrowani w cechach nazywani byli partaczami i swoje wyroby sprzedawali nielegalnie (do czasu nowej liberalnej ustawy cechowej w Królestwie Polskim z 1816 roku, a w Galicji z 1778 roku). Żydzi, Ormianie i prawosławni Rusini mieli odrębne cechy rzemieślnicze.
Był cech malarzy, ale dotyczył malarstwa artystycznego, które długo było traktowane jako rzemiosło. http://literat.ug.edu.pl/grafika/cech.htm
Malarze pokojowi i tynkarze byli zrzeszani w odrębnym cechu, wspólnym z posadzkarzami i murarzami.

Dziękuję za informacje.
Tak więc czy z takiego aktu, mogę być pewny że ów przodek był tym malarzem? (akt z 1827, czyli po 1816, więc wg. przytoczonego prawa działał legalnie).

Może w lokalnym kościele, lub jakiejś bibliotece znajdę coś więcej..
Swoją drogą, mówię o kościele, bo może tam też coś namalował, albo nie wiem, sprzedawał koło kościoła...
Jestem zielony jak szczypiorek.

To byłoby coś niezwykłego, żeby dotrzeć do jednego z jego obrazów...lub przeczytać coś o nim....

Pozdrawiam raz jeszcze,
Kamil

Witam!
Bardzo prawdopodobny trop. Granica miedzy malarzami pokojowymi a sztalugowymi zawsze była płynna. Wiele dzieł (zwłaszcza dla kościołów i kapliczek) wykonywali bezimienni malarze i rzeźbiarze. Wielka szkoda, że nie zachowały się sygnatury. Tak samo zapomniano nazwiska wielu ilustratorów (np nie wiadomo kto był autorem ilustracji Kodeksy Baltazara Behema, z którego jedną stronę zamieściłem wyżej. Zachęcam do drążenia tego tematu.

A jeszcze zawód: zagrodnik - co może oznaczać?
K.