genealodzy.pl

Witam.
Proszę o pomoc w przetłumaczeniu dodatkowego wpisu w metryce ślubu mojego dziadka o następującej treści:

Prachabito test. bapt. Sponsus w lo Skałat 11 Maji 1875. N.52. test. bannar Sponsi w lo Vin doboneu 4. juni 1875. et exhibito consens Gatrist. Benedixist huis matrimonio.

Proszę również o ewentualne wyjaśnienie zapisu: Dirictor Rustok(lub b)anis.

Pozdrawiam
Leszek Krzyżanowski

Czy mógłbyś zamieścić foto dokumentu?

Gatrist?? czy to jest prawidłowy odczyt, w słowniku, który posiadam takiego słowa nie widzę.

____
Krystyna

Witam.
Nie wiem czy wszystko dobrze zrobiłem. Ale skopiowałem link do metryki ślubu pradziadka Edwarda Krzyżanowskiego. Jeżeli uda się Pani przetłumaczyć całość będę zobowiązany. Zapis w dole po lewej stronie. Dziękuję.
Pozdrawiam
Leszek Krzyżanowski

http://www.fotosik.pl/zdjecie/d9f7d5eb15050e8e

Praehabito test[imonio] bapt[ismi] sponsae dato Skałat 11 Maji 1875 N. 52, test[imonio] bannor[um] sponsi dato Vindobonae 4 Junii 1875 et exhibito consensu patris...

Dziękuję bardzo za wspaniały odczyt. Do szczęścia brakuje mi tylko tłumaczenia. Nigdzie nie mogę znaleźć co oznacza słowo "Praehabito"
Pozdrawiam
Leszek Krzyżanowski

Bardzo proszę. Skompromitowałem się wczoraj to dzisiaj nadrabiam swój wstyd....
Praehabito (prae habeo) to wariant słowa Praebeo -bes, -bui, -bitum, -bere, oznacza zaś: dawać dostarczać, udzielać.
Tu w kontekście dosłownie: "Młodej udzielono chrztu pod datą" itd.

Pod ogólną datą 1875r 3 sierpnia to udzielono ślubu.

Praehabito myslę , ze można przetłumaczyć jako, po uprzednim dostarczeniu swiadectwa chrztu XY datowanego i tutaj jest data dokonania odpisu aktu chrztu młodego ..a nie data chrztu. ..... i zgody ojca panny na zawarcie ślubu po polsku, pobłogosławiłem małżeństwo.

___
Krystyna

Serdecznie dziękuję za pomoc. Odpowiedzi wyjaśniły wiele moich wątpliwości. Czy słowo "bannarum" w kontekście całego zdania nie mówi o zapowiedziach w stołecznym mieście Wiedniu.

Gramatycznie patrząc, mamy tu dwukrotnie użytą kochaną przez łacinników konstrukcję ablativus absolutus.

Praehabito testimonio... testimonio = Po przedłożeniu świadectwa..., świadectwa...
et exhibito consensu... = i po okazaniu zgody...

Świadectwo zapowiedzi ze strony oblubieńca wystawione oczywiście w Wiedniu.

Witam.
Dziękuję za dotychczasową pomoc. Proszę o ewentualną końcową korektę tekstu:
"Po przedłożeniu świadectwa chrztu oblubienicy który wydano w miejscowości Skałat 11 maja 1875 pod Nr 52. Świadectwo zapowiedzi oblubieńca wystawiono w stołecznym mieście Wiedniu 4 czerwca 1875 i po okazaniu zgody ojca."
Błogosławione tutaj małżeństwo - kto to robił - ojciec ?
Cooperator "Współpracownik" - czy tutaj chodzi o współpracownika księdza ?

Poprawki:
który -> które
w stołecznym mieście - w oryginale nie ma tych słów

benedixit huic matrimonio [tu dane wikariusza, łac. cooperator] - pobłogosławił temu małżeństwu [...]

Dziękuję i pozdrawiam.
Leszek Krzyżanowski

Szanowny Kolego.
Przepraszam, myślałem, że to już koniec moich wątpliwości. Proszę o wyjaśnienie czy dobrze odczytałem skróty w tekście:
D. przed imieniem i nazwiskiem pradziadka odczytałem jako "Domicellus [Szlachcic - właściciel dóbr]
D. przed imieniem i nazwiskiem prababci odczytałem jako Domicella] [Panna - szlachcianka - właścicielka dóbr]
c.r. [Congregatio a Resurrectione] Zgromadzenie Zmartwychstania Pańskiego

c. r. przed nazwą stanowiska (najczęściej urzędnika) rozwijamy jako caesareo-regius (Cesarsko-Królewski).

D. to dominus lub domina, czyli każda osoba, którą z racji stanu należało zwać panem lub panią.

Dziękuję. Zastanawiał mnie ten zapis bo przy innych nazwiskach w księdze małżeństw tego oznaczenia nie ma. W rodzinie chodzi fama, że pradziadek pochodził z rodziny szlacheckiej, to by wiele wyjaśniało. Podobno miał majątek składający się z 12 kluczy. Nie wiem czy tak samo mam myśleć w stosunku do prababci, czy siłą rozpędu dodano przy jej danych ten zapis ze względu na oblubieńca, tym bardziej, że musiała mieć zgodę na wstąpienie w związek małżeński.
Jeszcze raz dziękuję za pomoc. Wyjaśniła się sprawa c.r. - świadek był kancelistą