genealodzy.pl

Witajcie,

Indeksuję księgę urodzeń z bieszczadzkiej wsi Ropienka. Zauważyłam, że sporej części nieślubnych dzieci nadawano dziwne/rzadkie imiona, np.

- Senia
- Porphirim
- Sofroni
- Tryfon
- Charatyna
- Jason
- Theona
- Roman (ciekawe czy to imię było uznane za dziwne, ponieważ to był jedyny Roman urodzony w przeciągu 40 lat w tej wiosce)

Dzieci z prawego łoża takich imion nie miały.

Czy spotkaliście się z podobną praktyką w innych regionach Polski? Szkoda mi tych dzieci, bo od samego urodzenia miały pieczątkę, że są nieślubne. Może właśnie o to chodziło?

Taka praktyka zdarzała się.
Spotkałem się z dwoma takimi przypadkami w parafii Korytnica w Ziemii Liwskiej w końcu XIX wieku.
Jest tu gdzieś na forum dyskusja w tym temacie.
Wydaje mi się, ze jest to tez opisane w literaturze. Te imiona brzmia jak imiona prawosławne / unickie.

To parafia grekokatolicka? Piękne greckie imiona, co w nich dziwnego? Roman akurat dość częsty, pozostałe rzeczywiście rzadkie i u mnie spotykane (pojedyncze przypadki) u osób urodzonych w XVIII wieku.

Zofia

Raczej spotyka sie, ze nazwiska chlocow pisane sa w wersji zenskiej.

Zbigniew Maderski

Ale takie imiona dostawaly tylko i wylacznie dzieci z nieprawego loza, np. Tryfonow bylo tylko 2 i obaj bez ojcow. Charatyna, Roman (teraz to zupelnie normalne imie, ale w tej konkretnie wiosce nie), czy Porphirim pojawili sie tylko raz. W przypadku dzieci urodzonych z prawego loza nie zauwazylam takiej oryginalnosci.

Nazwalam te imiona dziwnymi, ale nie w sensie, ze sa brzydkie, ale ze mocno odstaja od typowych dla tej wioski.

W znanym mi wypadku teź były to imiona pietnujące w parafii.
Łazarz i Kordula. Niespotykane wcześniej ani później.
Na szczęście nie były to zjawiska masowe - raczej związane z konkretnymi proboszczami.

Swego czasu indeksowałem m.in. chrzty z par. Odrowąż (woj. świętokrzyskie) i przez kilka lat nadawane były nieślubnym dzieciom imiona Dydak (chłopcy) i Kordula (dziewczynki). Co ciekawe, jedna z moich krewnych okazała się być jedną z tych Kordul, ale tylko w chwili chrztu, bo przy ślubie i w późniejszych latach była już Julianną. Prawdopodobnie w międzyczasie została uznana za córkę przez męża matki (ślub dwa lata po jej narodzinach) i to jego nazwisko nosiła. Opisałem to 5 lat temu u siebie na blogu: http://przodkowieztamtychlat.blogspot.c ... proba.html

Indeksując metryki z parafii Wąsosz (podlaskie) z połowy XIX wieku zauważyłem, że wszyscy chłopcy z nieznanego ojca dostawali na chrzcie imię Kacper.

Pozdrawiam,
Mariusz

Podając za artykułem Małgorzaty Nowaczyk, opublikowanym na stronach Wortalu ”Genealogia Polska” („GenPol”) Pater ignotus, czyli sprawa dzieci nieślubnych, kiedyś rozpoznawano cztery kategorie dzieci nieślubnych (zob. D. Zołądź-Strzelczyk D., Dzieci niechciane, [w:] Dziecko w dawnej Polsce, Wyd. Poznańskie, 2002):
1. Dzieci naturalne - (liberi naturales - potomkowie naturalni), których rodzice byli bez ślubu i nie byli krewnymi […].
2. Dzieci pozamałżeńskie (ex adultero nati - z cudzołóstwa poczęte). Do tych należą też tzw. dzieci kukułcze - dzieci kobiety zamężnej nie pochodzące od jej męża […].
3. Dzieci ze związków kazirodczych (liberi incestuos), czyli ze związków pary spokrewnionej. Definicja kazirodztwa zmieniała się przez wieki, istniały różnice pomiędzy prawem kanonicznym oraz prawem cywilnym. Ówcześnie za stosunek kazirodczy uważano nawet stosunki osób spokrewnionych w trzecim czy też czwartym stopniu prawa kanonicznego lub osoby powinowate bez żadnych więzów krwi (na przykład relacja macocha - pasierb, szwagier - żona brata lub teść - synowa).
4. Dzieci duchownych (ex sacrilegio geniti).

Przy okazji polecam obszerną dyskusję, na naszym forum, odnoszącą się do problemu imion dzieci nieślubnych: ”Czy to prawda? Imiona wyróżniające dzieci nieślubne...”
oraz zamieszczony w Internecie artykuł: Jacek Salij OP, Dzieci nieślubne.

Łączę pozdrowienia –
Lidia